En dan zoekt een moedige vrouw contact met mij. Ze heeft een heel zwaar ziekbed en wil heel graag samen met mij dat stuk levensvreugde weer leren zien. Ze wil nog genieten van de kleine dingen die ze meemaakt. Hoe kan je dat als je continu in angst bent en een getraumatiseerd ziek lijf hebt? Je wordt geleefd van onderzoek naar gesprek met weer een arts. Elk uur moet je je medicatie slikken.
3 mooie ontmoetingen met haar gehad waarin we samen de angst een plek hebben gegeven en weer naar de stralende momenten die er nog zijn, durven te kijken en te omarmen. Ze heeft weer contact gemaakt met haar innerlijke kracht, de kracht die ze ook gebruikt heeft bij het opkomen voor haar kinderen. Nu, tijdens haar ziekbed, mag ze nog leren om dat voor haarzelf te voelen. Bij de laatste sessie vertelde ze mij dat ze die kracht voor haarzelf gevoeld had. Een heel naar onderzoek wilde ze niet meer en het gesprek om euthanasie voor te bereiden was gepland.
Erg mooi om iemand in de laatste levensfase te mogen begeleiden. Ik wens haar en haar familie enorm veel kracht toe bij wat er allemaal nog op haar pad komt.
Geef een reactie